Recensie: Verdwenen (Tara Altebrando)

Van sommige boeken verwacht je gewoon dat ze je nieuwe favoriet worden. Had ik het in het geval van Verdwenen bij het juiste eind of kon dit niet anders dan tegenvallen? Je leest het vandaag in deze recensie!

Over het boek

Elf jaar geleden verdwenen zes kinderen. Avery is vijftien als de vermiste kinderen ongedeerd terugkeren. Allemaal, behalve haar broer Max. Geen van hen kan zich herinneren wat er is gebeurd, wie hen heeft meegenomen of waar ze al die tijd geweest zijn. Samen met de teruggekeerde Lucas zet Avery alles op alles om het mysterie op te lossen.

Een tegenvaller

Tja, een bepaald beeld hebben van een boek is altijd moeilijk. Laat ik als eerst even vertellen waarop ik mijn hoge verwachtingen gebaseerd had. Het boek valt volgens de omschrijving onder het genre psychologische thriller en daar ben ik fan van. Daarnaast had ik hoge verwachtingen van de nieuwe uitgeverij Young & Awesome, die dit boek hebben uitgegeven.

Maar het was vooral de ondertitel waardoor ik benieuwd was naar dit boek. Die is zo raak en zo treffend: het vat precies samen waar het boek over gaat en het maakte me meteen al nieuwsgierig. Zes kinderen verdwenen. Vijf tieners komen terug. Kort maar krachtig! Ik was ontzettend benieuwd wat daarachter zat.

Maar wat daar nou precies achter zit, weet ik eigenlijk niet echt. De ontknoping was niks bijzonders, te simpel, niet genoeg uitgewerkt waardoor het vragen oproept. Er was geen speurtocht naar, er werd niet echt naartoe gewerkt gedurende het verhaal. Het kwam niet binnen en ik denk dat ik weet hoe dat komt.

Ze weten niks

Dit boek lees je vanuit 3 perspectieven: dat van Lucas en Scarlett, twee van de verdwenen kinderen, en uit dat van Avery, wiens broer als enige niet is teruggekeerd. Het gaat eigenlijk om hun ontwikkeling, helaas niet om ontdekkingen die ze doen als ze terug zijn, want die zijn er niet echt. Het gaat meer om hun relaties onderling en hoe zij het ervaren sinds ze terug zijn, maar daar is de lol ook al snel vanaf.

Ze hebben geen herinneringen, en die komen ook niet echt terug, dus het is niet zo dat je steeds nieuwe dingen ontdekt. Ook niet over Max, de enige die niet terug keerde en die naar mijn mening overigens te weinig in beeld kwam. Het is dus niet spannend, omdat er niet veel gebeurt. Niks bijzonders in ieder geval.

Die vormgeving…

Maar ik bleef wel nieuwsgierig, want ik hoopte dat er iets achter zat, dat er een gigantische plottwist zou komen of zo. Ook door de vormgeving leek het alsof er een speurtocht was uitgezet voor de lezer. Ik snapte niet waarom sommige dingen in kaders stonden, of met heel veel enters, spaties en slashes, maar ik puzzelde er wel mee.

Dit zou een hint zijn, dacht ik. Zowel bij Lucas als bij Scarlett was er namelijk iets aan de hand met de vormgeving. Helaas bleek hier niks achter te zitten. Of ik heb het compleet gemist. Verwarrend! Waarom het dan wel is toegepast in het boek, is voor mij nog steeds een raadsel.

Conclusie

Het idee van dit boek vind ik ontzettend gaaf, maar de uitwerking viel helaas tegen. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog? Maar ja, zo’n mooie cover – zo tof met die zes schommels waarvan eentje is afgebroken! – en ondertitel beloven wel een hoop, hè! Gelukkig was de schrijfstijl fijn, en ik ben ook blij dat ik het e-book kon lezen, hihi.

Waardering: ★★

Verdwenen | Tara Altebrando | Young & Awesome (20 oktober 2016)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Young & Awesome in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

2 gedachten over “Recensie: Verdwenen (Tara Altebrando)

  1. Dit boek is mij ook enorm tegengevallen. Het achterliggende idee klonk zeer interessant, maar de uitwerking helaas een misser. Teveel romantiek en te weinig diepgang. En die vormgeving voegde inderdaad niks toe aan het verhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *