Recensie: Sterrenstof (Krystal Sutherland)

Al tijden was ik nieuwsgierig naar Sterrenstof, één van de vier boeken die Young & Awesome vorige week uitbracht. Ik had er pas drie mensen over gehoord, maar die waren er in ieder geval erg onder in de indruk van. De redenen weet ik niet, maar hun enthousiasme maakte mij ook enthousiast.

Over het boek

Henry is nooit verliefd geweest. Tot Grace aan het begin van het examenjaar bij hem op school komt. Grace is vreemd. Ze draagt jongenskleren. Ze loopt met een kruk. Ze zegt nee tegen het hoofdredacteurschap van de schoolkrant, waar Henry al jaren van droomt.

Het is overduidelijk dat Grace een groot verdriet met zich meedraagt. En toch. Henry wordt verliefd op haar. Tot over zijn oren, met open ogen, met alle kans op een gebroken hart. Want als je geen risico durft te nemen voor de liefde van je leven… wanneer dan wel?

Torenhoge verwachtingen

Dat ik hoge verwachtingen had, is misschien een beetje zacht uitgedrukt. Hoewel het boek pas net uit was, voelde ik dat dit de nieuwe hype zou worden en ik had er al het vertrouwen in dat ik die mening volledig zou delen, ook al vind ik de meeste young adult contemporary verhalen niet heel bijzonder.

Ik weet het niet zo goed

Henry kwam aanvankelijk over als een redelijk brave, maar lieve jongen die weet wat hij zelf wil: hij is geen meeloper en laat zich niet snel door groepsdruk verleiden om iets te doen wat hij eigenlijk niet wil doen. Zo iemand, die ook nog eens graag schrijft, leek mij een geweldig personage en daarom was ik benieuwd naar het verhaal van zijn eerste liefde. Maar door die liefde, genaamd Grace Town, is hij in de war. Dat slaat uiteindelijk zodanig door dat het voor mij voelde alsof hij zichzelf niet meer was, hij deed zó zijn best voor Grace – maar dat ging in mijn ogen ten koste van zichzelf, van zijn unieke karakter.

Risico nemen voor je liefde is iets wat dus aan bod komt, maar ik persoonlijk vind het jammer als iemand volledig verandert voor een liefde. Realistisch vind ik het wel, zeker in combinatie met het einde. Een onbereikbare liefde zoals je dat kent heeft meestal na veel drama toch een happy end. In dit geval vond ik het einde niet erg bevredigend, maar het klopte wel bij het boek.

Desondanks had ik eigenlijk geen binding met Henry als personage. Stiekem vond ik het niet leuk dat hij zo veranderde; ik kon de Henry van het begin van het boek niet loslaten. En dan hebben we nog Grace, de hele reden achter Henry’s verandering. Ik vind dat zij heel goed is uitgewerkt en de waarheid achter haar verdriet vind ik mooi. Ik miste het overigens niet, dat je niet vanuit Grace perspectief las: het bevestigt het mysterie rondom haar juist wel!

Poëtische schrijfstijl

Wel veel liefde heb ik voor de schrijfstijl. Het boek bevat zo veel mooie vergelijkingen en metaforen, vooral aan het einde van de hoofdstukken: die eindigden krachtig! De schrijfstijl is misschien wel als een beetje filosofisch te omschrijven: zweverig, maar diepgaand. Die unieke vertelstem van Henry (ik-persoon) vind ik geweldig.

‘’Op de een of andere manier besefte ik toen pas dat Grace een gebroken glasscherf was waaraan ik me steeds opnieuw pijn zou doen’’

Conclusie

Hoewel ik de schrijfstijl kan waarderen, heb ik een beetje een dubbel gevoel over dit boek. Ik vond Henry namelijk niet heel sterk in de liefde met Grace staan. Maar dit dubbele gevoel betekent wel dat het boek me nog even bijblijft en dat is een goed teken. Ik raad het boek wel aan, omdat het anders is dan de meeste liefdesverhalen. En o ja, kijk even naar de mooie cover!

Waardering: ★★★

Sterrenstof | Krystal Sutherland | Young & Awesome (20 oktober 2016)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Young & Awesome in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

3 gedachten over “Recensie: Sterrenstof (Krystal Sutherland)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *