Recensie: Phobos (Victor Dixen)

Phobos sprak me heel erg aan. Het idee is namelijk realistisch voor de nabije toekomst: wetenschappers plannen al een enkele reis naar Mars. In combinatie met een reality televisie serie leek me dit heel cool. En – ook niet onbelangrijk –  ik vind de cover mooi.

Over het boek

Zes jongens en zes meisjes bevinden zich in een ruimteschip op weg naar Mars. Overal aan boord hangen camera’s, elke stap die ze zetten wordt gefilmd. De reis is namelijk ook een datingshow, die wereldwijd wordt uitgezonden. Het is de bedoeling dat ze allemaal hun grote liefde vinden, zodat ze op Mars de eerste menselijke kolonie in de ruimte kunnen beginnen.

Léonor is een van de uitverkorenen. Ze is een wees en kan niet wachten haar eenzame leven achter te laten. Als haar droom een nachtmerrie wordt, is er alleen geen weg meer terug.

Een enkele reis

Ik werd meteen in het verhaal getrokken en het boeide me enorm, ook dankzij de meerdere perspectieven. Je leest niet alleen vanuit het hoofdpersonage Léonor in de ik-vorm, je krijgt ook een kijkje achter de schermen van het televisieprogramma. Bovendien worden de zes minuten durende ontmoetingen beschreven in het boek, vanuit de 3e-persoon en daardoor krijg je een goed algemeen beeld.

Helaas gaat het verhaal alleen over de reis. Je weet nog niet hoe het is als ze op Mars aankomen, het gaat echt specifiek om de ontmoetingen tussen de jongens en de meisjes. Zoals de achterflaptekst ook beschrijft, gebeurt er ook iets anders: Léonor doet ontdekkingen waardoor haar droom in een nachtmerrie verandert. Helaas komen die pas in de laatste 100 pagina’s goed aan bod.

Het einde is daardoor wel echt ontzettend spannend en het boek eindigt met een gigantische cliffhanger. Gelukkig verschijnt Phobos 2 waarschijnlijk in het voorjaar van 2017!

Vergelijkbaar?

Wel vind ik de trilogie te vergelijken met andere dystopische trilogieën. Ik zal daar niet te veel over zeggen in verband met spoilers, maar de formule van de opbouw van het verhaal ken ik al wel. Dat neemt natuurlijk niet weg dat het natuurlijk een formule is die goed werkt en dat dit concept in de ruimte totaal iets anders is.

Ook is al vrij snel duidelijk wie goed is en wie slecht. De uiteindelijke koppels van de jongens en de meisjes kan ik alleen niet raden, dus dat heeft Victor Dixen goed gedaan.

phobos2

Ruimte voor dummies

Het verhaal is redelijk wetenschappelijk en in het boek wordt ook toegelicht hoe dit allemaal in elkaar zit. De deelnemers verblijven namelijk gedurende vijf maanden in de cabine, dus er wordt ook uitgebreid beschreven hoe dit in elkaar zit: waar bevinden zich welke ruimtes et cetera. Je vindt hiervan ook een aantal plattegronden in het boek. Hoewel de ruimte niet in mijn interessegebied ligt, was het wel te begrijpen en kon ik me een beeld vormen van de reis.

Ik heb Victor Dixen ook ontmoet tijdens de Phobos bookclub in boekhandel Donner in Rotterdam. Morgen lees je mijn verslag: Victor vertelde heel veel leuke dingen!

Conclusie

Victor Dixen weet hoe hij moet beschrijven, maar het was misschien wel iets te langdradig en de nadruk lag wat mij betreft te veel op het daten. Gelukkig kwamen er ook andere zaken aan bod door de wisselende perspectieven. Er zijn helaas niet veel vragen beantwoord in dit boek, maar ik wil graag de antwoorden in deel twee ontdekken. Phobos is een vlot boek met een unieke setting, waardoor je snakt naar meer!

Waardering: ★★★1/2

Phobos | Victor Dixen | Uitgeverij Q (augustus 2016)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Q in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

3 gedachten over “Recensie: Phobos (Victor Dixen)

  1. Voor mij kwam Phobos ook net iets te traag op gang. Ik had liever iets meer actie gezien, maar het einde was wel een enorme verrassing! Ik ben super benieuwd naar het vervolg 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *