Recensie: Laat me met rust (Maaike Möllmann)

Soms mag je van een auteur een boek recenseren, en dan doe je dat met plezier. Het boek komt binnen en je begint meteen… drie dagen later is het uit. Het duurt echter veel te lang (ik zal niet zeggen hoeveel weken – dat is mijn fout, excuus!) tot de recensie online staat, maar hier is ie dan eindelijk!

Over het boek

Het brommende geluid van de scooter achtervolgt haar nog altijd in haar slaap. Soms, heel soms, denkt ze terug aan hoe bijzonder ze zich voelde. Het gelukkigste meisje van de stad. Ze denkt aan de momenten dat hij haar terugbracht naar haar eenzame fiets op school. En dat ze eigenlijk geen afscheid wilde nemen…

Een vuil, doordacht plan was het. Hoe heeft ze zich zo kunnen vergissen? Als Tess uiteindelijk breekt en haar beste vriendin Lize alles vertelt, komt hun vriendengroep in actie.

Verwachtingen vooraf

De achterflaptekst (zie hierboven) vertelt niet veel over het onderwerp en het thema van dit boek. Het maakt niet uit hoe dat zo is gekomen, maar het gaat erom dat de hoofdpersoon vastzit in een vervelende situatie. Ik neem aan dat er bewust voor is gekozen om niet dieper op het verhaal in te gaan, vandaar dat ik dat ook niet ga doen. Wel had ik op basis van de cover in combinatie met de titel en ondertitel een vermoeden waar het over zou gaan. En op basis daarvan had ik ook mijn verwachtingen.

Cliché of uniek?

Gelukkig was het beter dan mijn verwachtingen. Misschien was het wel een standaardverhaaltje, maar ja, zo komt het nou eenmaal voor in het leven. Wat dat betreft vertelt Laat me met rust een realistisch verhaal en dat is goed.

Ik dacht van te voren dat het voorspelbaar zou zijn. Dat was het enigszins ook, maar ook weer niet helemaal. Het gaat om een actueel thema en het standaardverhaal daaromheen kennen we wel, toch? In het begin ergerde ik me ook aan het hoofdpersonage, omdat ik Tess moeilijk kon begrijpen, maar daar was ik later weer overheen.

Beklemmende stijl

Het verhaal is goed opgeschreven en werd ook beter naarmate het einde in zicht kwam. In het begin was het een beetje afstandelijk, maar ik vond het goed om te merken dat er vooruitgang in zat en het boek had me meer in zijn greep. Het werd best wel heftig. De laatste 50 pagina’s heb ik ook in één ruk uitgelezen.

Alleen het epiloog was naar mijn mening niet nodig geweest, ik vond het niet veel toevoegen, alleen maar iets negatiefs. Daar kan ik nu niet veel meer over vertellen, maar er is ook een punt tegen het einde waar ik positief over ben.

Conclusie

Gaandeweg werd Laat me met rust steeds beter en als ik er nu op terug kijk, denk ik dat het ook meer dan het bekende verhaaltje rondom dit thema vertelt. En dat dat verhaal fijn is opgeschreven, is ook niet onbelangrijk.

Waardering: ★★★1/2

Laat me met rust | Maaike Möllmann | Uitgeverij Taalkwestie (januari 2017)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van de auteur in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *