Recensie: Escape Room (Maren Stoffels)

Toen ik Escape Room binnenkreeg, ben ik diezelfde avond nog in het boek begonnen. Gelukkig was het weekend, dus kon ik lekker doorlezen. Nu, een week na de verschijning van het boek, is het tijd voor mijn recensie! Hoe hebben de verwachtingen die ik van dit boek had uitgepakt?

Over het boek

Vier vrienden geven zich op voor een escape room. In dit spel moeten ze binnen zestig minuten zien te ontsnappen uit een kamer. Maar wat gebeurt er als de persoon die hen opsluit helemaal niet van plan is hen te laten gaan? Een van de jongeren is het doelwit. Maar wie?

Personages en perspectieven

Het eerste wat me opviel bij het begin en bij het doorbladeren van het boek is de chaos van verschillende lettertypes. Je leest dit verhaal vanuit vijf verschillende perspectieven, en elk hoofdstuk wordt gewoon voorafgegaan aan de naam van het personage waaruit je leest.

Het gebruik van vijf verschillende lettertypes is naar mijn mening overbodig, maar ik kan me op zich wel voorstellen dat het voor jongere lezers fijner is. Uiteindelijk viel het ook wel mee, hoor, hoe irritant het was en misschien helpt het onbewust toch wel bij het uit elkaar houden van de personages.

Eerste indruk van het verhaal

Om eerlijk te zijn vond ik de personages en hun relaties onderling in eerste instantie cliché. Bovendien werd het verhaal niet op heel spetterende wijze verteld: er werd in mijn ogen nauwelijks gebruik gemaakt van show, don’t tell.

Daarnaast viel me op dat bepaalde dingen al bekend zijn, zoals wie X is: de naam dan. Ook wat kleine feitjes werden al in een vroeg stadium gedropt. Daarvan dacht ik: laat de lezer nog even puzzelen, en geef gaandeweg deze hints vrij. Misschien past dit meer bij de doelgroep?

Positief verrast tegen het eind

Maar er zijn nog genoeg verassingen over voor de rest van het verhaal. De relaties liggen complexer en het plot verbaasde me. Ik merkte dat ik begon met het idee dat dit een te kinderlijk boek zou zijn en daar had ik een bepaald beeld bij, maar gaandeweg maakte dat z’n ommekeer.

Van te voren had ik wel al goed geraden wie het slachtoffer, waar de achterflaptekst over spreekt, is (maar dat lag ook wel voor de hand, om eerlijk te zijn), maar waarom dat zo is en hoe alles uiteindelijk in elkaar steekt, had ik niet al bedacht.

Conclusie

Zeker na het begin was ik dus positief verrast: Escape Room is een goed boek. Het leek, na het begin waar ik wat minder enthousiast over was, toch wel ergens naar te leiden waarvan ik dacht: hm, ja, dit is wel wat. Of het een young adult thriller is, weet ik dan nog net zo niet; ik zou het eerder een spannend jeugdboek noemen. Maar ja, wat is zo’n definitie nou?

Kortom: ik zou het boek zeker aanraden. Escape Room is een leuk boek voor ‘tussendoor’, dat beter wordt naar mate het eind vordert en wat dingen boven water komen, en je vliegt erdoorheen.

Waardering: ★★★1/2

Escape Room | Maren Stoffels | Leopold (4 oktober)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Leopold in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *