Recensie: Duizend hoog (Katharine McGee)

Duizend hoog leek me echt gaaf. Ik hoopte dat de combinatie van science fiction met technische snufjes en contemporary met veel (liefdes)drama in mijn straatje zou passen. En ik kan je verklappen: dat is gelukkig het geval!

Over het boek

In 2118 is New York de stad van innovatie en dromen. Iedereen wil iets, en iedereen heeft iets te verliezen. Maar dan springt een meisje van een duizend-verdiepingen-tellende toren in Manhattans Upper East Side. Haar dood brengt een schandaal aan het licht dat zowel de elite op de bovenste verdieping als de gewone bewoners van de laagste verdiepingen aangaat. In deze wereld wordt ‘wie hoog klimt kan laag vallen’ wel heel letterlijk…

Toekomstbeeld

Allereerst de setting; die is tof! De toren is letterlijk en figuurlijk een sociale ladder: op welke verdieping je woont, vertelt alles over je sociale status – hoe hoger, hoe beter. En ook die technologie die ze gebruiken – contactlenzen als communicatiemiddel – vind ik een toevoeging. Leuk om zo over de toekomst na te denken, want er zitten altijd ook realistische beelden in sci fi verwerkt.

Hoewel die over het algemeen redelijk zijn uitgewerkt, zijn er ook wat vage kleine dingetjes. Bijvoorbeeld het reizen buiten de toren om; dat heeft me nog wel met vragen achtergelaten. Dat was soms storend.

Soap en serie

Dit boek is geschreven vanuit meerdere perspectieven. Er speelt veel onderling tussen die personages. Zo veel, dat het wel even 100 pagina’s duurde tot ik daar een beetje inzat. Maar het sleurt je wel mee, omdat je er midden in zit. Aan de ene kant wil je het in een ruk uitlezen, maar het is ook zo’n boek waarbij je makkelijk elke dag een hoofdstuk kan lezen: als je het weer oppakt nadat je het even hebt laten liggen, zit je er zo weer in!

Je merkt wel dat de auteur ook voor tv soaps werkt. Korte scènes, perspectiefwisselingen, drama, gedoe, veel personages: het is net een serie. En er wordt ook een serie van gemaakt. Leuk, maar ik vrees dat het verhaal te veel uitgemolken wordt en te veel uitgerekt wordt. We zullen zien!

Het boek begint met een proloog dat vertelt dat er iemand van de toren is gevallen, geduwd of gesprongen. Daarna springt het verhaal twee maanden terug tot dat moment. Hoewel je al weet wat er gebeurt, blijf je tot het einde met die gebeurtenis in je achterhoofd lezen en vraag je je af wie die persoon is.

Conclusie 

Al met al werd het boek gaandeweg beter. In het begin wordt je – letterlijk en figuurlijk – in het diepe gegooid zonder de personages en de omgeving te kennen en het duurt wel even voordat je je er thuis voelt. Het verhaal is een en al glitter en glamour. Met veel drama, maar niet te. Er gebeuren ook goede dingen en dingen die niet zijn wat ze lijken en dat is mooi. Veelzijdiger dan ik dacht!

Waardering: ★★★★

Duizend hoog | Katharine McGee | Uitgeverij Moon (november 2016)
Koop dit boek bij Bol.com

6 gedachten over “Recensie: Duizend hoog (Katharine McGee)

  1. Dit is, niet overdreven, denk ik de 20ste review die ik heb gelezen over dit boek. Het lijkt me een onwijs leuk boek en toch houd iets me tegen. Ik denk dat het overal het punt, 100 pagina’s om er goed in te komen, de hoofdrol speelt daarin. Zelf heb ik echt dat een boek met binnen 20 tot max 50 pagina’s moet pakken, anders leg ik heb aan de kant.

    1. Ja, ik hoor veel mensen hetzelfde zeggen. Ik snap wat je bedoelt. Ik vind het het zelf na die 100 pagina’s waard om het boek te lezen, maar als jij weet van jezelf dat jij 50 pagina’s al veel vindt, wordt het wel moeilijker om te kiezen wel of niet lezen, ja…

  2. Ik vind het erg interessant klinken! Was aan het twijfelen of ik dit boek moest kopen, maar volgens mij heb je me overtuigd (hoewel ik wel moet toegeven dat ik op het gebied van het kopen van boeken vaak niet heel erg veel aansporing nodig heb ;)). Ik vind de cover in ieder geval ook erg mooi en ‘classy’, dus misschien is dat alleen al reden genoeg om ‘m de volgende keer toch maar mee te nemen 😛

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *