Recensie: De negen kamers (Peter-Paul Rauwerda)

Ik had nog nooit van De negen kamers gehoord tot ik het pakketje van uitgeverij Lemniscaat open maakte. En ja, het sprak me meteen wel aan. De hardcover met dustjacket ziet er ontzettend mooi uit en de omschrijving maakte me nieuwsgierig. Maar op de achterkant staat dat de sfeer vergelijkbaar is met die in boeken van Carlos Ruiz Zafon. En toen dacht ik: oei! Zijn boek, De nevelprins, heb ik nooit uitgelezen, want ik vond het best wel stom. Ik begon dus al met verschillende gevoelens aan dit boek, wat moest ik ervan verwachten?

Over het boek

Als Jonas alleen thuis is, gebeuren er rare dingen. Zo doemt er op een braakliggend veldje een huis op. Zijn nieuwsgierigheid is gewekt en hij besluit naar binnen te gaan. Terwijl hij door de kamers van het mysterieuze huis zwerft, ontrafelt hij gebeurtenissen en verhalen die heen en weer deinen tussen droom en werkelijkheid.

Een dubbel gevoel

Het eerste deel van het boek was gaaf. Het verbaasde me: ik wist niet wat ik moest verwachten en het greep me toch, ik was benieuwd naar dit mysterieuze huis. Een tof concept: dat is zeker. Ik wilde op ontdekkingstocht in het huis, want de omschrijving over deze kamers klonk veelbelovend.

Eén kamer is alleen maar schijn
Eén kamer geeft plezier en pijn
Eén kamer speelt met je geweten
Eén kamer valt niet te ontvluchten
Eén kamer zweeft op wolkenluchten
Eén kamer laat de warmte stromen
Eén kamer geeft je toekomstproject
Eén kamer is nog onbekend
Die zal bepalen wie je bent

In dit boek verweeft Peter-Paul Rauwerda realiteit met dromen. Dat is mooi – je krijgt er een beetje een sprookjesgevoel van – maar het is ook vaag. Ik ben er, ook nu na het lezen, nog niet helemaal over uit hoe dat nou in elkaar zit, het boek voelt een beetje onaf. Je gaat in dit verhaal van kamer naar kamer en die opbouw is fijn. Maar na een paar kamers wordt het raar en ik liep toen wel vast in het boek.

Al snel dacht ik van ‘’huh, waar gaat dit naartoe?’’. Het ging allerlei kanten op en dat heeft ervoor gezorgd dat het boek me verward achter heeft gelaten. Het is wel een verhaal met een moraal. Je kan er meerdere lagen in vinden en het is leuk om die te ontdekken, hoewel ik niet helemaal weet voor welk publiek dit boek nou het beste geschikt is.

Conclusie

Al met al heb ik een dubbel gevoel over dit boek. Enerzijds is het mooi met een sprookjesgevoel, anderzijds verwarrend en vaag. Vandaar mijn waardering; de helft van wat een boek kan krijgen. Niet heel negatief, niet heel positief dus, vandaar mijn raad: pak dit boek gewoon eens op om te ontdekken of het iets voor jou is!

Waardering: ★★1/2

De negen kamers | Peter-Paul Rauwerda | Lemniscaat (september 2016)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Lemniscaat in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

Ook op Hebban besteedden we aandacht aan dit boek. Benieuwd of mijn mede YA Club van 10 leden enthousiaster zijn over De negen kamers? Klik hier om onze groepsrecensie te lezen.

2 gedachten over “Recensie: De negen kamers (Peter-Paul Rauwerda)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *