Recensie: De hemel kan wachten (Gideon Samson)

Ter ere van het tienjarig schrijversjubileum van Gideon Samson is Ziek, waarmee Gideon Samson in 2010 de Zilveren Griffel heeft gewonnen, in een nieuw jasje gestoken en opnieuw uitgegeven onder de titel De hemel kan wachten. De titel verdient al pluspunten en ook de voorkant is mooier dan die van Ziek. Maar het was de manier van schrijven op de achterflaptekst waardoor ik het boek wilde lezen. En dat heb ik inmiddels gedaan!

Klein en kinderlijk

Ik verwachtte op basis van deze luchtige achterflaptekst een grappig boek. Het hoofdpersonage leek me iemand die veel kletst en met een grappige blik naar het ziekenhuis kijkt, en daar ook diepere gedachtes over kan opschrijven. Ik verwachtte uitgebreide verhalen met heftige elementen. Maar dat was niet zo. Alles is heel beperkt en klein en kinderlijk.

Belle is 13, maar dat voelde voor mij helemaal niet zo. De beschreven leefwereld van het hoofdpersonage paste eerder bij die van een 10-jarige. Ik kon maar niet geloven dat Belle 13 is. Voor een 13-jarige moet ze meer beschrijven en vooral anders schrijven. De personages die ik goed vond, zijn haar ouders. Zij gaven het boek meer diepgang op inhoudelijk gebied. Hoewel het boek dun is, leer je hen snel goed kennen.

Ziekenhuisleven

Het boek was ook mooi. Voor mij vormden de herinneringen die Belle toevoegde aan haar verhaal het hoogtepunt. Ze schreef over momenten van een paar jaar geleden die ze nog wist, over vriendinnen of klasgenoten, over haar ouders of grootouders bijvoorbeeld. Die waren erg sterk, omdat ze een soort contrast aangaven tussen Belle’s leven toen en nu.

Hoe Belle in het ziekenhuis is beland, weet de lezer niet. Ze heeft last van buikpijn/maagkrampen, heeft een operatie achter de rug en is voor langere periode vastgekluisterd aan het ziekenhuisbed, maar wat is er aan de hand? Ik vond het aanvankelijk irritant dat ik geen antwoord had op die vraag. Op een gegeven moment kon ik het wel accepteren: het boek gaat niet over waar ze lichamelijk gezien last van heeft.

Conclusie

Ik weet niet zo goed hoe ik al deze dingen moet samen moet laten komen in een eindoordeel. Ik waardeer de mooie dingen van dit boek. Gideon Samson schrijft groots in kleine zinnen. Persoonlijk zag ik de mooiste dingen in de herinneringen van Belle; die staken er bovenuit.

Desondanks is dit geen boek dat me lang bij zal blijven. Het is een goed boek, maar niet voor mij weggelegd. Doordat Belle als 13-jarige voor mijn gevoel schrijft als een 10-jarige, was het verhaal eenzijdig. Misschien zou ik dat anders zien als werd gezegd dat Belle inderdaad 10 was.

Waardering: ★★★

Leesfragment: Om een idee te krijgen van de stijl van het boek, kan je dit leesfragment doorbladeren en lezen. Dan heb je een beeld bij de vertelstem van Belle: die moet maar net bij je aansluiten. Veel leesplezier alvast met het boek als het leesfragment je aanspreekt!

De hemel kan wachten | Gideon Samson | Leopold (juni 2017)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Leopold in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

Een gedachte over “Recensie: De hemel kan wachten (Gideon Samson)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *