Recensie: Bijenvader (Esther Sprikkelman)

Bijenvader leek me een verhaal dat mooi is in z’n eenvoud; ik was al snel nieuwsgierig en begon  vol goede moed aan dit boek. Vandaag kom je erachter hoe dat heeft uitgepakt!

Over het boek

Zomer 1985. Johannes vriendje Henrico ligt in coma. Hij is waarschijnlijk zijn geheugen kwijt, en Johanne is bang dat hij zich niets meer herinnert van haar, en van hun tijd samen. Die tijd samen begon een paar maanden eerder, toen Johanne met haar moeder en broertje Paulie naar Henrico’s dorp verhuisde. Op cassettebandjes vertelt Johanne Henrico over de lange, broeierige zomer die volgt. Vanaf die eerste blik in de snackbar tot aan die afschuwelijke dag waarop…

Een verhaal met karakter

De achterflaptekst benoemt nadrukkelijk dat het verhaal zich in 1985 afspeelt. Is dat relevant? Is het niet gewoon een contemporary verhaal? Waarom dan deze setting? In een interview met Esther Sprikkelman las ik dat ze zes jaar lang aan dit boek heeft geschreven en dat ze het jaar 1985 gewoon fijner vind voor dit verhaal. De huidige tijd gaat te snel, er verandert te veel om het boek anno nu af te laten spelen, zeker aangezien ze velen jaren over dit debuut heeft gedaan 😉

In dit geval past het bij het verhaal, het vult het echt goed aan. De sfeer die er is, is fijn en past goed bij de personages, de tijd, de plek: het plaatje klopt. En in dat plaatje passen casettebandjes ook heel goed. Dat vind ik een veel leukere keus ook dan als ze in het huidige tijdperk dingen zou inspreken in haar telefoon, of misschien via voicemail. Dit heeft wel wat, dit heeft karakter. Dat heeft het hele verhaal. Want o ja, de schrijfstijl wil ik ook even benoemen: die is fijn.

Warrige gebeurtenissen

Het verhaal wordt niet op chronologische volgorde verteld, en daar is op zich niks mis mee, maar het hele boek is in de tegenwoordige tijd geschreven. En dat is verwarrend. Ik dacht een keer tijdens het lezen dat ik dingen miste, en bladerde terug om te vinden wie dat personage nou was of waar die gebeurtenis was uitgelegd, maar dat vond ik niet. Het bleek pas later aan bod te komen. De tijdslijn is dus best wel verwarrend. Misschien had er beter bovenaan elk hoofdstuk een datum kunnen staan? Want als Esther liever in de tegenwoordige tijd schrijft, kan ik dat goed begrijpen.

Die ene zomer

Het verhaal is inderdaad mooi, mooi in z’n eenvoud. Dingen die gebeuren in een zomer, daar gaat het over en verder had het niet echt ‘’nut’’ ofzo. In het begin vroeg ik me wel af waar dit boek over gaat. Nou, gewoon over een zomer. En dat is prima.

Alleen met de overige personages, naast Johanne zelf, had ik niet echt een binding. Misschien omdat je alleen vanuit haar perspectief leest en zij dus door elkaar vertelt over wat er om haar heen gebeurt.

Conclusie

Misschien was Bijenvader krachtiger geweest als het iets dikker was. Gewoon een beetje meer toelichting, wat achtergrondinformatie bij personages en een logischere volgorde van vertellen. Ondanks dat minpuntje is het zeker een fijn boek om te lezen, en de sfeer die er is, is authentiek en voelt literair aan. Aanrader als je op zoek bent naar een fijn en vernieuwend boek!

Waardering: ★★★

Bijenvader | Esther Sprikkelman | Lemniscaat (20 januari 2017)
Koop dit boek bij Bol.com

Ik heb van uitgeverij Lemniscaat in ruil voor een eerlijke recensie een exemplaar van het boek mogen ontvangen, waarvoor mijn dank!

2 gedachten over “Recensie: Bijenvader (Esther Sprikkelman)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *