Recensie: 3PAK

Het verhalenbundelgeschenk ter ere van de Literatour 2017 kon je afgelopen week gratis halen bij je boekhandel en bibliotheek. Waarschijnlijk krijg je nu ook nog een exemplaar als je er lief bij kijkt; het is immers wel een collecters-item. Maar is de inhoud ook de moeite waard?

Ik wil voorop stellen dat het recenseren van een verhalenbundel niet iets is wat ik gewend ben te doen. Het is veel moeilijker om een kort verhaal inhoudelijker te beoordelen dan een geheel boek. Volgens mij kijk ik hierbij daarom ook meer naar schrijfstijl en dergelijke. Afijn, de aanpak van deze recensie, is als volgt: ik bespreek kort wat ik van de drie verhalen vind en tot slot geef ik mijn eindoordeel over de bundel in z’n geheel: that’s it!

Dilemma – Özcan Akyol

Na het lezen van de eerste pagina had ik al het gevoel dat er allerlei zinnen aan elkaar geplakt zijn. Komma’s zijn hier in overvloed, dat was echt niet zo nodig geweest. Het verhaal is wel heel fijn geschreven, je leest het snel uit. Bovendien is het maatschappelijk relevant en zo’n actueel onderwerp hoort wel thuis in een bundel met verhalen die jongeren moeten aanspreken.

De boodschap van het verhaal vond ik echter erg tegenstrijdig; wat wil de schrijver me nou meegeven? Dat was niet helemaal duidelijk, waardoor ik het verhaal niet echt ‘’nut’’ vond hebben en me juist verward achterliet na het uitlezen.

Witte donderdag – Mano Bouzamour

Als je begint aan Mano’s verhaal, denk je: wat is dit voor cliché verhaal over twee stereotypes? De Jood en de Marokkaan – als we ze maar even op die manier reduceren tot hun afkomst en in dat hokje stoppen – heten ook nog eens David en Mohammed. Het verassende is echter dat de stereotype kenmerken van personages zijn gewisseld – best leuk en diepgaand. Deze tegenstelling van de personages vond ik dus wel mooi gevonden, alleen het bij een eigenschap genoemd worden van de personages, vond ik zonde. ‘De Surinamer’ werd zo steeds genoemd – dat stond me niet echt aan.

Het verhaal was helaas niet mijn ding en dat kwam voornamelijk door het taalgebruik. De straattaal die er onophoudelijk in voorkwam vind ik niet in deze mate in een boek thuis horen, ik ergerde me er ontzettend aan. Maar dat is een kwestie van smaak; ik denk dat het veel jongeren juist wel zal aanspreken.

Zwarte flamingo – Elfie Tromp

Elfie’s verhaal heeft een pakkend begin, bevat mooie vergelijkingen en een interessante perspectiefwisseling. Ik vond het echt een top verhaal! Omdat ik er verder inhoudelijk niet zo goed op in kan gaan, bij deze een quote: ‘Als we brieven waren naar elkaar, dan was dit de lakzegel. Dit is de bestempeling van onze vriendschap.’

Wat betreft de eindredactie zag ik wel nog een nadeel: Elfies verhaal komt over als een onoverzichtelijke lap tekst. Ik dacht zo vaak: sla gewoon de entertoets aan, ga verder op de volgende regel en spring je nieuwe zin in.

Eindoordeel 3PAK

3PAK is zeker een goed samengestelde bundel met gevarieerde verhalen. Wat betreft de vorm van de verhalen en inhoudelijk gezien zijn de verhalen meer in lijn met elkaar dan dat bij de bundel van vorig jaar, 2016, het geval was, naar mijn mening.

Bovendien zijn de verhalen veel representatiever voor de hedendaagse maatschappij. Diverse personages zijn daarvoor een must. Helaas ligt de diversiteit van de personages ligt er ook wel weer een beetje (of misschien wel te) dik bovenop. Zouden de schrijvers alle drie hebben gedacht: kom op, laten we allemaal andere personages dan blanke hetero’s kiezen?

Ook zijn het verhalen van deze tijd. Dat merk je bijvoorbeeld aan het feit dat merknamen worden genoemd, zoals Eastpack, en ook Calvé pindakaas kwam voorbij. Ik had alleen wel het gevoel dat er een gezamenlijke eindredactie miste. Bij het eerste verhaal waren de zinnen veel te lang; allerlei hoofdzinnen waren met komma’s aan elkaar geplakt. En bij het laatste verhaal miste ik enters; daar had veel vaker een nieuwe alinea moeten beginnen.

Beoordeling

Ik geef Elfie’s verhaal 4 sterren, het eerste verhaal krijgt van mij 3 sterren en verhaal nummer twee beoordeel ik met 2 sterren. Dan komen we uit op een gemiddelde van 3 sterren, maar voor een bundel vind ik dat niet zo passend. Ik vond niet elk verhaal even leuk, maar het is naar mijn mening wel een goede 3PAK-bundel en dat is het belangrijkst!

3PAK | Özcan Akyol, Mano Bouzamour, Elfie Tromp | CPNB (september 2017)

Een gedachte over “Recensie: 3PAK

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *